Ciceronianus

Cari lectores, vos supplex rogo mea menda profectò haud parva mihi gnaviter ostendatis ut ego me ipsum, si di coeptis adspiratis meis, quam Latine erudiam.

Ita emendationes necnon adiectiones hîc multas expectate meâ sapientiâ serò crescente. Hodie picturas (variasque emendationes) imaginesque multas infrà ubique addidi... itaque videte!

Fortasse animadvertistis meam hâc in paginâ ipsâ imaginem Byronem ipsum esse, quae pictura una est multarum quam Byron iussit pingi ut fama sua, et ipsô de vir6o et suis de poëmatibus, domi forasque crescerit. Fama nam Byroni cordi valde erat atque eâ--necnon pecuniâ--magis quam quicumque poëta hôc aevô Anglicus--exempli gratiâ, alii moti Romantici fautores sicut Percy Shelley (amicus suus), Gulielmus Wordsworth, Samuel Taylor Coleridge, et poëtae lacuum (haud amici!)--fructus est, quamquam in patriâ suâ, quae eius mores versûsque pravos nequamque esse plerumque aestimaverunt, etiam hodie fama sua est minus quam alibi Europae.

Res multas mirasque vitae Byronis hîc scribere possim, sed haec hactenus. Mortem dolorem necnon illustrem Byronis dicere sufficit. Vir magnus, non solùm somnii scriptor libertatis erat immô rei ipsi fautor pugnatorque magnamimus! Bellô civile Graeciae contra Turcos ortô, Dominus Byron illuc se misit ut pro Libertate cominus pugnet. Praefectus copiarum factus feroce bellabat sed mediô in proeliô repente morbô aegrotavit atque vitâ obiit annô 1824 populi Graeci heros clarus etiam ultimus Romanticarum poëtarum Angliae. Byron fertur, si vixisse, Graeciae regem adlegi posse. Certe nomine Domini dignus est!

PS Byron adamavit picturas de sese pingi. Hîc sunt multi si tibi interest.

PPS Clarè scriptor latine sum tiro. Menda pedetemptim corrigam, sed si ea vides admoneas oro!

Nunc Vashingtoniae D.C. tempus est cum arbores, nomine 'Sakura' Iaponice, ubique floribus cerasorum puniceis ecflorescunt atque hic festum eo nomine, scilicet Festum Florum Cerasorum celebratur ut omnes, quorum permulti huc aliunde videndi cupidi descendunt, puniceas sub arbores circum stagnum aestuarium ambulent odoribus temporeque dulcibus perfruentes. Arborum nam flores valde redolent homines tota ab patria aliisque etiam orbis terrarum allicientes prout dulce apes mel quaerentes.

Heri hanc ambulationem faciebamus libenter inter arbores vagantes flores spectantes mellitis fruentes auris necnon turristas linguasque eorum peregrinas iam mirantes iam eorum in nos obstacula--crebo enim haerentes erant segne ambulantes--invidentes.


Tempus autem florum, sicut res hoc mundo omnes, breve est solum tres fere hebdomades manens. Ita nobis vita florum fruenda est dum nos ea nostra frui possimus... ego saltem duas iterum vices illuc frequentabo.

Mane, litteris electronicis in thermopolio Starbucks receptis,  mihi perficiendum esse didici novum opus, cuius sum (proh dolor) adusque oblitus, priusquam in universitatis cursum duos post dies redeo. Labor autem onerosus non est cum mihi oporteat de Gulielmo Hazlitt, viro Anglico, qui litteris Anglicis scriptor lepidus dicaxque praestitit, aliquid argute scribere.


Nuper eius opera inveni et multum tempus eos legendo haud moleste sumebam, Hazlitt nam multa progymnasmata res coditianos variosque narrantia suaviter scripsit ut legens gaudeam et illustres Michael Montani scripturas recorder. Utinam omnes labores scholastici ingeniis venustis relevi potuerint!

Proxima nocte in bibliotheca Collegii Georgiopolitani tempus mea cum puella agebam praesertim legendo quoddam librum Anglicum ingentem, nomine Le Morte Darthur, sc. 'Arthuri Mors', ab auctore Thoma Malory scriptum, anno 1485 divulgatum ab Gulielmo Caxton . Cum titulum Francogallice scriptum sit, liber est Anglice atque de vita rebusque gestis regis Arthuri, viri magni, fortis, audacisque sed fortasse solum mythici, qui tempore prisco Angliae vixisse fertur necnon domavisse reges Britannicos Europaeosque, Imperatorem etiam Romanum Lucium Tiberium (virum fictum) trucidavisse ac eius patriam totamque Europam vastavisse, Arthuro etiam comes dicitur fuisse magus Merlinus, senex sagax qui dicitur res futuras obscurasque miro modo vaticinatus fuisse atque se, mirabile dictu, novas in formas mutavisse. Arthuri in sepulcrum fertur scripsisse "Hic Iacet Arturus Rex Quondam Rexque Futurus."


Certo haec scribens mihi patet nullo modo talem heroem vixisse posse quem Malory suo in libro narravit.  Sed clare non necesse est vir ipse ut dicitur vixisse ut nos litteris Anglicis (Arthurianis de rebus etiam sunt libri Latine, Francogallice, Brittanice, et alii) bonis multisque, quae super eum eiusque equites Mensamque Rotundam belle canunt, fruamur. Immo Fabulae vel Legenda Arthuriana litteris Anglicis hominibusque Anglice loquentibus sunt maximi momenti ut patriae nostrae et somnia et radices quae caliginibus temporis mythorumque immixtae sunt intellegamus. Itaque iam cursum scholasticum Legenda Arthuriana per tempus scrutantem apud Universitatem sumebam primas ab mentiones usque ad hodiernum diem. Thomae Malory enim liber meas in manus volvitur, qui huius quidem auctoris magnum opus esse iure habetur.

Vita scholastica mea fruor sed sicut gradus scholae scientiaeque scando, viae discendi novae pari passu minuere videntur. Id est, cum omne tempus discendo legendo scribendoque consumam, rarior libros de rebus novis scriptos legere possum cum mihi oporteat solum eos in litteras Anglicas pertinentes sumam. Ne dilatem, clades non est libros Anglicos saepe legere atque eo aera accipere ut doctor litterarum Anglicarum fiam, cum haec disciplina mihi valde intersit.


Sed mihi videtur hodie Academiam discipulos nimis arte cogere unam scientiam solam persequi. Ubi sunt veri doctores humanitatum, artum liberalum? Nobis multi sunt in hac vel illa disciplina docti, sed si eorum unum rogaveris super aliquam scientiam, licet liberalem, quae non est eius princeps studiorum, rogante stupebit cum hodie professoribus non necesse sit late cordateque scrutari, sed sola in disciplina sua fodere quam profunde.

Iterum adhuc videtur me ponere paginam novam ut latine saepius scribam, conatibus prius variis in situ quodam apud Blogspot actis. Fortasse viribus idoneis carem vel studium desit hanc ad linguam cotidie exercendam, sed arbitror hunc situm Live Journal, vel Commentarium Vivum, usui esse si umquam opus tantum susciperem. At plane patet satis studium mihi defuisse cum situm Ciceronianum meum positus sim, quia mox post eius adventum commentaria scribere desivi et omne hoc opus ad linguam latinam refovendam, quod totum imprimis mihi cordi fuerat, protinus doctas in manûs ἑταίρου ἐμοῦ adusque versatum est. Me paenitet defecisse faciendô ipsam rem quam mihi ipsi statui sed valdior doleo quod amicum fefelli cui in rebus latinis plurima debeo.


Sed hodie opto aliquid bonum latine facere hanc paginam iam statuens. Ego etiam unus scribens minus amicis meis vel obstabo vel nitar. Sententiae quoque quas hoc in arvo spargam ad res classicas minus severe spectabunt, cum solùm his de rebus iudicans semper aliquid salsum scribere non possim. Itaque de quibuscumque sententiis mihi accidit ruminari scribam, et si me fortuna tempusve iuvat cotidie aliquid addam etiamsi parvum est.